Lieve Hans,

Dit had een 180 graden andere blog moeten worden, een blog waarin ik zou zeggen:
‘Van harte gefeliciteerd met je 50-jarig dienstverband bij Rusink Interieur BV’, dat ik zou zeggen dat je binnenkort eindelijk mag gaan genieten van je pensioen, samen met Joke in jullie spiksplinternieuwe woonhuis en van het leven nog samen……

Maar niets is minder waar, een dramatische film speelt zich af. Wat een verdriet, lieve Hans, je bent niet meer onder ons….
Op woensdag 1 juli 2020 ben je plotseling overleden na een kort ziektebed, net voordat je op 3 juli 50 jaar bij ons in dienst zou zijn. Wat een schok, wat is het leven soms oneerlijk en niet te bevatten. Als iemand het nog had verdiend om te gaan genieten van het leven, dan was jij dat wel.

Trots liet je me de foto’s zien van je nieuwe huis & tuin, je was er maar druk mee. Verhalen van fietsuitjes, vakanties met Joke, je hobby tennissen.
Ook had je het geregeld over je kinderen, een trotse pa was aan het woord!

Alle 50 jaren keihard gewerkt bij ons, je kwam hier als 16 jarige en bent nooit meer weg gegaan. Eerst gewerkt met m’n opa ‘Dolf’, later met m’n vader Henk en tot slot met Jaap en mij. Alle vakkennis bracht je over op je collega’s en herhaaldelijk stond je Jaap bij met al je kennis. We waren al druk in de weer om een mooi afscheidsfeest voor jou te organiseren, maar we hadden wel iets heel anders voor ogen dan een voorgoed afscheid…ongelooflijk triest…

Lieve Hans, wat gaan we je missen bij Rusink, als vakman maar vooral als mens en dan spreek ik ook namens Jaap en al je collega’s. In gedachten zijn we bij je vrouw Joke en je kinderen.

50 jaar bij ons…..Dank voor alle jaren vakmanschap, Hans, Dank!
Rust zacht….

Lieve groet,
Caroline